Ülkemizde sivil toplumun geliştirilmesine yönelik çalışmalar, STK tabir edilen dernek, vakıf vd. kuruluşların profesyonelleşmesi ve kurumsallaşmasına yönelik vurguları ve çalışmaları artırmıştır. Kâr amacı gütmeyen kuruluşların yönetimi, fon temini, kapasite geliştirmesi ve insan kaynakları gibi konuların öne çıkmasını sağlayan bu gelişme özünde sivil toplum kuruluşu yönetiminin bilimsel ve analitik bir tarzda ele alınması gereksinimi doğurmaktadır.
Zengin bir vakıf yönetimi geleneği ve birikimine sahip olan ülkemizde daha çok sosyal ve kültürel değerlere yönelik çalışmalarla öne çıkan sivil toplum kuruluşlarımızın, gelenekle uyumlu bir yönetim pratiği geliştirme ihtiyacı açıktır. Batı'da sivil toplumun ortaya çıkmasına zemin hazırlayan ihtiyaçlar ile gönüllülük kavramına yönelik bakış açısının toplumumuzdaki gönüllü teşekküller ve gönüllülük anlayışına göre farklılıklar arz etmesi sivil toplum kuruluşlarının yönetiminin evrensel ve yerel bakış açıları ile karşılaştırmalı ele alınması zorunluluğunu ortaya çıkarmaktadır. Bu bağlamda ülkemize has bir sivil toplum yönetim pratiği geliştirebilmek için evrensel STK uygulamaları yanında çağdaş örnekler ile vakıf geleneğimiz arasındaki karşılaştırmalı çalışmaları da dikkate almak gerekmektedir.